X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

موشکافی

بررسی عمیق‌تر هر چیزی که می‌شود!

یکشنبه 20 فروردین 1396 ساعت 00:10

چند استارتاپ که خیلی دوستشان دارم

من معمولن از فضای استارتاپی که حرف می‌زنم فقط نقد می‌کنم. این قضیه هم مشکلات زیادی را برایم ایجاد کرده. نق زدن معمولا دردی را دوا نمی‌کند و از طرفی دیگران هم که ببینند فقط داری نکات منفی را گوشزد می‌کنی، کم کم در مقابلت کر می‌شوند. که چی بشود؟ همه جای دنیا هم که نگاه کنی از این مشکلات کم نیست. همیشه عده کمی استارتاپ هستند که می‌مانند و به سازمان‌های تاثیرگذار تبدیل می‌شوند. توی همان سیلیکن ولی که پدرخوانده کل اکوسیستم‌های استارتاپی است اگر اسم گوگل و فیسبوک و اوبر و نت فلیکس و چندتای دیگر را ازشان بگیری ممکن است از خفگی بمیرند. همیشه جنس خوب کمیاب است به خصوص از نوع سازمان‌های انسانی‌اش. 


بگذریم. گفتم اینجا به چند استارتاپی که خیلی دوستشان دارم اشاره کنم. البته دوتایشان ایرانی هستند و بقیه هم آنور آبی هستند. آن آنور آبی ها استارتاپ‌هایی هستند که خیلی دوست دارم خودم شبیهشان را داشته باشم. نه خود ایده بلکه شبیهشان، دقت کنید به این موضوع.


اولین استارتاپی که خیلی دوستش دارم ترب هست. ترب ایده خیلی جالبی دارد. یک جورهایی گوگل از نوع ایرانی‌اش هست و یا می‌شود. اگر حوصله توضیحات من را ندارید سری به سایتشان بزنید. کمتر از چند ثانیه می‌فهمید که چیست. ترب محصولات فروشگاه‌های اینترنتی را رصد می‌کند و با مقایسه قیمت و  ویژگی‌های مختلف به شما نشان می‌دهد. شما اگر قصد خرید محصولی را داشته باشید به ترب سر می‌زنید و به جای بررسی چند سایت فقط اسم محصول را در ترب جستجو می‌کنید. بعد از مقایسه روی لینک صفحه محصول در وبسایت مورد نظر کلیک می‌کنید و می‌توانید خرید خودتان را انجام دهید.


به همین سادگی. اما همین جا یک اتفاق خیلی مهم افتاد. کسی به ترب سر می‌زند که قصد خرید داشته باشد و دقیقا به همین خاطر نرخ تبدیل ترب خیلی بالاست. عدد دقیق یادم نیست، شاید ۱۰ کلیک از ۱۰۰ تا بود اما زیاد این رقم من را جدی نگیرید. نرخ تبدیلش نسبت به تبلیغات معمول اینترنتی خیلی بیشتر است و همین باعث شده که فروشگاه‌های اینترنتی حاضر باشند برای این ارزش افزوده و دریافت خدمات بیشتر و دیده شدن بیشتر بابت خدمات ترب پول بپردازند. 


به شخصه فکر می‌کنم در چند سال آینده خیلی از ترب و تیمش خواهیم شنید.


استارتاپ دومی که خیلی دوستش دارم ایوند است. ایوند ایده خیلی جدید و متفاوتی ندارد. ابزارهای آنلاینی را در اختیار برگزار کنندگان همایش‌ها و دوره‌های آموزشی قرار می‌دهد تا به راحتی بتوانند بلیط بفروشند و کمپینشان را رصد کنند و تبلیغ هم بکنند. البته همین ایوند با این ایده ساده‌اش در بازارش پیشرو است. اکثر دوره‌هایی که نیاز به خرید بلیط آنلاین دارند از خدمات ایوند استفاده می‌کنند. اما این دلیلی نیست که من ایوند را دوست دارم. بیشتر از هرچیزی ایوند را به خاطر حمیدرضا احمدی که CEO ایوند هست دوست دارم. 


حمیدرضا احمدی همان برگزار کننده اصلی دوره‌های معروف استارتاپ ویکند است. یعنی بود. برخلاف استارتاپ ویکند که اصلن دوستش ندارم (هرچند یک بار جزو تیم اجرایی بودم) ولی خود حمیدرضا احمدی را خیلی دوست دارم. اگر در استارتاپ ویکند قدیم‌ها شرکت کرده بودید به احتمال قوی بلیطتان را هم از وبسایت ساده مای ایوند خریداری کرده بودید. ایوند همان مای ایونت قدیم است. حمیدرضا استراتژی خیلی خوبی داشت و با برگزاری دوره‌ها و ثبت نام آن از طریق مای ایوند محصولش را هم تست کرد و هم به افراد خیلی زیادی که بعدها مشتری‌اش شدند شناساند. فهمیدن استراتژی تنها چیزی نیست که حمیدرضا احمدی را در جامعه استارتاپی متفاوت کرده. در واقع چیزی که من خیلی بیشتر دوست دارم این است که او اکثر مواقع در حال مطالعه است و مطالعه را خیلی جدی می‌گیرد و تیمش هم مثل خودش بار آمده‌اند. همین می‌شود که ایوند بر خلاف ظاهر ساده‌اش محصولی بسیار قدرتمند شده که به راحتی نمی‌شود جایش را گرفت.


استارتاپ جالبی که چند وقت پیش با آن برخورد داشتم در واقع اصلن استارتاپ نیست. یک جورهایی یک نوع بازاریابی محتوا است. اپلیکیشنی هست به اسم ColorSmart. این اپلیکیشن محصول جانبی شرکت تولید رنک BEHR است. در این اپلیکیشن شما می‌توانید از فضای خانه خود عکس بگیرید و به دلخواه رنگ‌های دیوارتان را در عکس عوض کنید. پس از رسیدن به ترکیب رنگی دلخواه می‌توانید رنگ مورد نظرتان را سفارش دهید. شرکت BEHR به مقدار کافی و دقیقا همان رنگ‌ها را برایتان می‌فرستد. این ایده برایم خیلی جذاب بود و از روزی که با آن آشنا شده‌ام همش توی سرم می‌چرخد و دوست دارم از روش بازاریابی این شرکت استفاده کنم(که البته مختص به این شرکت نیست و خیلی جاهای دیگر هم استفاده می‌شود ولی این جالب‌ترین موردی بود که دیدم). 


استارتاپ آخری که می‌خواهم معرفی کنم هم Houzz نام دارد. هوز یک جورهایی یک شبکه اجتماعی مخصوص طراحان ساختمان است. البته از بس این روزها همه چیز شبکه اجتماعی یک چیز دیگر معرفی می‌شود آدم دیگر به شبکه اجتماعی آلرژی پیدا می‌کند. این روزها هم هوش مصنوعی بهش اضافه شده! بگذریم. هوز به طراحان مختلف این امکان را می‌دهد که یک پروفایل بسازند و طرح‌های خود را در این پلتفرم قرار بدهند. البته این تمام ماجرا نیست. خود هوز طراحی‌های جالبی را هم به شما نشان می‌دهد و شما هم می‌توانید بفهمید طراحش کیست تا اگر خواستید با او کار کنید و هم می‌توانید لوازمی که در عکس‌ها برایتان جذاب هستند را سفارش دهید. 


کار هوز فقط تولید محتواست تا آن جایی که می‌دانم و محصولات مربوط به افرادی است که از این پلتفرم استفاده می‌کنند. با این که هوز نسخه فارسی ندارد و در ایران کمتر کسی آن را می‌شناسد، وقتی که به خواهرم این اپلیکیشن را معرفی کردم خیلی علاقه‌مند شد که در آن اکانتی بسازد و کارهای خودش را در آن‌جا بگذارد و کلی هم ایده جدید و جالب بگیرد. کمی که جستجو کردم دیدم چند طراح ایرانی هم در آن هستند و البته به نظرم بیشتر جنبه معرفی در شبکه حرفه‌ای برایشان داشته. شاید هم در بازار خارج از ایران مشغول به ارائه خدمات هستند.


Houzz همان چیزی است که دوست دارم خودم شبیهش را داشته باشم. البته نه برای آرکیتکت‌ها لزومن. تولید محتوا و نحوه کسب درآمد این پلتفرم برایم خیلی جالب بوده و با این که خودم هیچ سررشته‌ای در این زمینه ندارم اما هرازگاهی به آن سر می‌زنم و از آن لذت می‌برم. 


اگر شما هم در این مدت به استارتاپ یا ایده هوشمندانه دیگری برخورد کرده‌اید خوشحال می‌شوم که از آن بنویسید.

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک : عدم نمایش ایمیل بعد از درج
وب/وبلاگ :